*******WITAM SERDECZNIE NA MOJEJ STRONIE*******

Rogale marcińskie

Czym są rogale marcińskie?

Rogale marcińskie są dla nas poznaniaków po prostu tradycją. Legendy wiążą je z postacią św. Marcina, który oddał pół swojego płaszcza napotkanemu żebrakowi. Przejeżdżając przez Poznań jego koń miał zgubić podkowę, która stała się inspiracją dla kształtu rogali. Pod koniec XIX wieku jeden z poznańskich cukierników, po apelu proboszcza do naśladowania świętego, postanowił wypiec rogale. Biedni dostawali je za darmo, bogatsi – kupowali. Dlatego 11 listopada jest dniem, kiedy ostatni nawet grosz należy przeznaczyć właśnie na rogale marcińskie i nie liczyć kalorii, podobnie jak w tłusty czwartek.

Co sprawia, że rogale marcińskie są tak wyjątkowe?

Nasza cukiernia od wielu lat prowadzi sprzedaż rogali, co roku w okolicach 11 listopada, z małym wyprzedzeniem, bo ludzie już wcześniej czekają na ten przysmak. Półfrancuskie ciasto wypełnione jest nadzieniem z białego maku z miodem, masłem i śmietaną. Dodatkowo smaku dodaje wiele najróżniejszych bakalii: rodzynek, orzechów, migdałów, skórki pomarańczowej. Receptura wypieku rogali marcińskich jest bardzo stara. Od kilku lat, by wypiekać rogale trzeba wcześniej zdobyć specjalny certyfikat Kapituły Poznańskiego Tradycyjnego Rogala Świętomarcińskiego. Dzięki temu możemy mieć pewność oryginalnego smaku.

Kto częściej kupuje rogale: ludzie młodsi czy starsi?

Są one tak znane, że kupują je zarówno ludzie młodsi jak i starsi. Wiek naprawdę nie ma w tym wypadku najmniejszego znaczenia. Przychodzi tu także bardzo dużo osób przyjezdnych, które wywożą rogale do innych miast Polski, gdyż mają one tak niepowtarzalny i charakterystyczny smak. Często zdarza się, że Polacy, którzy są zagranicą proszą rodzinę, żeby po prostu kupić i przesłać im je na 11 listopada. Bo choć w wielu miejscach w mieście można kupić je przez cały rok, nigdy nie smakują tak, jak w dniu imienin patrona ulicy św. Marcin.

Dominika Winiecka

Składniki na ciasto drożdżowo - francuskie:
* 1 szklanka ciepłego mleka *
1 łyżka suchych drożdży *
1 jajko *
pół łyżeczki ekstraktu z wanilii *
3,5 szklanki mąki *
3 łyżki cukru * szczypta soli *
225 miękkiego masła (z tego 2 łyżki użyjemy do ciasta)

Suche drożdże wsypać do mleka, zostawić na kilka minut, aby się rozpuściły i dobrze wymieszać. Dodać jajko i wanilię, wymieszać. Mąkę, cukier, sól wymieszać razem w dużej misce, dodać lekko miękkie masło (2 łyżki) i rozetrzeć palcami razem z mąką. Dodać rozczyn mieszając łyżką, przełożyć ciasto na stolnicę i krótko wyrobić, tylko do momentu, aż ciasto będzie gładkie. Nie wyrabiać za długo - ciasto powinno być lepiące i chłodne. Uformować w prostokąt, przykryć folią i schłodzić w lodówce około 1 godziny. Schłodzone ciasto przełożyć na stolnicę i rozwałkować w prostokąt o wymiarach 30 x 15 cm, tak, aby krótsze strony stanowiły górę i dół. Całą ilość masła z przepisu rozsmarować równomiernie na cieście (zostawić 1/2 cm marginesu wokół). Złożyć 1/3 ciasta do góry, następnie złożyć dolną część tak, by przykryła te złożenia (tak, jak składamy kartkę papieru). Dobrze skleić brzegi i delikatnie wywałkować w prostokąt 25 x 17 cm używając jak najmniejszej ilości mąki do podsypywania. Złożyć tak jak poprzednio i schłodzić przez 45 minut w lodówce. Proces wałkowania i składania powtarzać 3 razy, chłodząc ciasto między wałkowaniami przez 30 minut. Po ostatnim rozwałkowaniu i złożeniu ciasto dobrze zawinąć i włożyć do lodówki na minimum 5 godzin, a najlepiej na całą noc. Wyjąć z lodówki na 20 minut przed robieniem rogalików.

Nadzienie: * 30 dag białego maku
* 10 dag masy marcepanowej *
3/4 szklanki cukru pudru *
10 dag orzechów włoskich *
10 dag zblanszowanych migdałów *
2 łyżki kandyzowanej skórki pomarańczowej *
2 łyżki gęstej kwaśnej śmietany *
3 podłużne biszkopty, pokruszone na okruszki
Ponadto: *
jajko roztrzepane z 1 łyżką mleka do posmarowania *
posiekane orzeszki lub migdały do posypania.

Mak i orzechy sparzyć gorącą wodą, po 15 minutach odcedzić i osączyć. Zmielić dwukrotnie w maszynce razem z migdałami. Masę marcepanową rozetrzeć mikserem z cukrem pudrem, dodać zmielony mak z bakaliami, okruszki biszkoptowe i posiekaną skórkę pomarańczową. Dobrze wymieszać, dodać śmietanę - ale tylko tyle by uzyskać dość zwartą, ale plastyczną masę. Masa nie powinna być zbyt płynna, ani zbyt twarda i reguluje się jej konsystencję dodając stopniowo śmietanę. Ciasto na rogaliki rozwałkować na prostokąt o wymiarach mniej więcej 65 x 34 cm i przeciąć wzdłuż długiego boku na 2 części. Każdy powstały w ten sposób pasek pokroić na 12 trójkątów. Rozsmarować nadzienie zostawiając mały margines na wszystkich bokach trójkąta - zwijać rogaliki zaczynając od najszerszego boku, w kierunku wierzchołka. Ułożyć na blaszce, przykryć i pozostawić do wyrośnięcia na około 1,5 godziny, lub do podwojenia objętości. Rozgrzać piekarnik do 180ºC, wyrośnięte rogale posmarować jajkiem roztrzepanym z mlekiem i piec około 20 minut, aż się ładnie zezłocą. Wyjać na kratkę i jeszcze ciepłe polać lukrem, posypać orzeszkami lub posiekanymi migdałami.

Smacznego

Placek drożdżowy wielkopolski

Jest coś magicznego w pieczeniu ciasta drożdżowego. Nie ma chyba innego wypieku, który kojarzyłby się tak domowo, tradycyjnie, pachnąco i smakowicie, z dzieciństwem i naszymi Babciami. Wrażenie absolutnie odmienne od ciast na proszku do pieczenia. Bardzo lubię patrzeć przez drzwiczki piekarnika, jak ciasto samo rośnie, jak się rumieni lub czasem wręcz wylewa z foremki Wbrew obiegowym opiniom wcale nie jest trudno upiec taką drożdżówkę, ciasta nie trzeba zagniatać godzinami, bardzo rzadko opada czy też nie rośnie (jeśli już, to zwykle przez np. nieświeże drożdże). Toteż zachęcam do wypróbowania swoich sił, zwłaszcza na tym rewelacyjnym przepisie, który odkryłam w książce "Łasuch literacki". Placek wielkopolski to zdecydowanie najlepsza drożdżówka, jaką miałam przyjemność upiec. Wychodzi puchaty, delikatny, leciutki ale nie suchy, mięciutki i pachnący. Dzięki niemu zakończyły się moje poszukiwania drożdżówki idealnej

Składniki:

80 g drożdży
1 szkl mleka
1 łyżeczka cukru
1 łyżka mąki 750 g mąki (ok 5 szkl)
1/2 kostki masła
1 szkl cukru 2 jaja + 5 żółtek
3 łyżki oliwy
200 g rodzynek
100 g skórki pomarańczowej
1 op. cukru wanilinowego szczypta soli

Sposób przyrządzania.

Z czterech pierwszych składników przygotować rozczyn i odstawić do wyrośnięcia. Mąkę przesiać przez sito, masło rozpuścić i schłodzić, rodzynki namoczyć w gorącej wodzie. Do rozczynu dodać jajka, zmiksować, całość wlać do mąki i dodać resztę składników oprócz bakalii. Wyrobić mikserem lub zagnieść łapkami (10-15 min), aż ciasto będzie odstawało od miski. Dodać rodzynki i skórkę, wymieszać. Blaszkę 25x40 lub większą wysmarować masłem i wysypać bułką tartą. Ciasto przełożyć do foremki, przykryć ściereczką i odstawić do wyrośnięcia (30-40 min w cieple, lub na noc do lodówki). Gdy podwoi objętość, posmarować jajkiem, posypać kruszonką, wstawić do piekarnika i piec ok. 1h. Temperaturę dostosować do swojego piekarnika- myślę, że ok 175 st C jest ok. Jeszcze słówko o wyrastaniu ciasta drożdżowego w lodówce. Według mnie jest to genialny patent i wykorzystuję go, jeśli tylko mam na to czas. Można tak przygotowywać też każde inne ciasto drożdżowe, a także chleby, bułki, bułeczki, zawijańce itd. Jestem zdania, że lepiej już przed leżakowaniem przełożyć ciasto do foremki, żeby rano nie niszczyć struktury wyrośniętego ciasta. Trzeba koniecznie przykryć ją folią, żeby ciasto nie wyschło z wierzchu. Rano wystarczy wstawić je do piekarnika i po godzinie mamy pyszne śniadanko :-) A smak... no po prostu inny wymiar drożdżówki :-)

Źródło: M. Musierowicz "Łasuch literacki"