Zwaną także czarniną, czarną zalewajką, a w dawnej Polsce czarną polewką) - zupę z widocznymi suszonymi owocami, gotowanymi warzywami i kawałkami mięsa (na zdjęciu obok), przyrządzaną na wywarze z kości i podróbek kaczki lub gęsi, z dodatkiem świeżej krwi (utrwalonej octem) i podprawioną zawiesiną z mąki (dla poprawienia smaku dodawano suszone śliwki i jabłka, doprawione korzeniami: cynamon, goździki, pieprz), najczęściej podawano z pokrajanymi podróbkami i ugotowanymi łazankami lub kluseczkami. Uwieczniona przez Adama Mickiewicza w księdze „Pana Tadeusza”: Soplicy Horeszkowie odmówili dziewkę! Że, mnie Jackowi czarną podali polewkę! Oprócz Wielkopolski czernina jest również bardzo popularna na Śląsku (występująca pod nazwą czarnina lub szwarc), na Pomorzu, Kujawach, Mazurach i Kaszubach (czernina kaszubska - czôrnina); *




To zupa rodem z Wielkopolski, nie mająca nic wspólnego z rybami, oprócz nazwy.
Kiedyś była to zupa postna, bez mięsa. Ślepe ryby to dlatego że żadne oko tłuszczu w niej nie pływało. To zupa z pyrów z merdyrdą, czyli ziemniaczana ze śmietaną.




Umyte mięso zalewamy zimna wodą i gotujemy do miękkości. Następnie dodajemy oczyszczoną i poszatkowana włoszczyznę. Solimy i gotujemy ok. 20 min. Obrane i umyta ziemniaki (pyry) kroimy w talarki i wkładamy do przecedzonego wywaru. Gotujemy do miękkości. Drobno posiekana cebule szklimy na tłuszczu i oprószamy mąką. Tak przygotowana zasmażkę przekładamy do garnka, dodajemy pokrojone mięso i włoszczyznę. Przyprawiamy do smaku solą, pieprzem i majerankiem. Zupę zabielamy śmietaną i posypujemy natką pietruszki.